7 Nisan 1933 tarihinde, pamuk tüccarı Hacı Ömer Sabancı (1906 – 1966) ve Sadıka Sabancı’nın (1910 – 1988) ikinci çocuğu olarak Kayseri’nin Akçakaya köyünde doğdu.Küçük yaşta Adana’ya göç ettiler.Çocukluğunu Adana’da geçirdi ve burada zengin oldu.İlkokulu Adana İsmet İnönü İlköğretim Okulu’nda okudu, 1948 yılında lise öğrenimini yarıda bırakarak Akbank’ta stajyer memur olarak çalışmaya başladı. 1950′de ailesiyle beraber İstanbul Emirgan’da bulunan Atlı Köşk’e taşındı. 1957 yılında teyzesinin kızı Türkan Civelek ile evlendi. 1966 yılında, babasının vefatı üzerine kurulan Sabancı Holding’in yönetim kurulu başkanlığına getirildi, annesi ve kardeşleri ile birlikte Hacı Ömer Sabancı Vakfı’nın kurulmasına öncülük etti. Bu vakıf aracılığıyla, 1999′da Türkiye’nin ilk vakıf üniversitelerinden biri olan Sabancı Üniversitesi’ni kurdu.

10 Nisan 2004 tarihinde İstanbul’da tedavi gördüğü hastahanede öldü. 12 Nisan 2004 tarihinde Devlet töreniyle defnedildi.

1940’lı yıllarda Adana’da çıkan Çığ dergisi çevresindeki yazar ve aydınlarla ilişki kurdu ve şiirleri o dergide de yayımlanmaya başladı. Abidin Dino ve ağabeyi Arif Dino ile kurduğu yakınlık onun düşünce ve edebiyat dünyasının gelişimini etkiledi.

Ramazanoğlu Kütüphanesi’nde çalıştığı dönemde Orhan Kemal’le tanıştı. İlk öyküleri “Bebek”, “Dükkâncı”, “Memet ile Memet” 1950′lerde yayımlandı. İlk öyküsü “Pis Hikâye”yi ise 1944′te Kayseri’de askerliğini yaparken yazdı.

1951 yılında İstanbul’a yerleşerek, Cumhuriyet Gazetesi’ nde fıkra ile röportaj yazarlığı yapmaya başladı. “Dünyanın En Büyük Çiftliğinde Yedi Gün” başlıklı röportajıyla Gazeteciler Cemiyeti Özel Başarı Armağanı’nı kazandı. O yıllarda öyküleriyle de ilgi çeken sanatçının 1952 yılında “Sarı Sıcak” adlı öykü kitabı yayımlandı. İlk romanı “İnce Memed” 1955 yılında çıktı. 1955-1984 yılları arasında öykü, roman, röportaj ile makalelerinden oluşan 33 kitabı yayımlandı.

Yaşar Kemal, ilk romanı “İnce Memed” ile 1955 yılında Varlık Roman Armağanı’nı kazandı. 1974 yılında “Demirciler Çarşısı Cinayeti” adlı yapıtı, Madaralı Roman Ödülü’ nü aldı. “Yer Demir Gök Bakır” Fransa’da 1977 yılında, Edebiyat Eleştirmenleri Sendikası tarafından yılın en iyi yabancı romanı seçildi. “Binboğalar Efsanesi” 1979 yaz dönemi için Büyük Edebiyat Jürisi tarafından seçilen kitaplar arasında yer aldı. 1982 yılında uluslararası Del Duca Ödülü’ ne değer görülen Yaşar Kemal, 1984 yılında Fransa’ nın Légion D’Honneur nişanını aldı.

Yapıtlarında Torosları, Çukurova’yı, Çukurova insanının acı yaşamını, ezilişini, sömürülüşünü, kan davasını, ağalık ile toprak sorununu ortaya koyan yazarın betimlemeleri yapıtlarının en önemli özelliğidir. 39 dilde yayımlanmış olan kitaplarıyla, dünya yazınında çok önemli bir yere sahiptir.

İspanyol göçmeni Mandil Paşa’nın torunu Tilda ile evliydi.

Misis Antik Kenti’nin tarihi, antik kentin üzerinde bulunduğu ve Neolitik Çağ’a tarihlenen höyük ile başlar. Misis’i Truva kahramanlarından Mopsos’un kurmuş olduğu söylenmektedir. Hitit, Assur, Makedonya ve Seleukosların eline geçmiş, Roma ve Bizans devirlerinde de önemli bir merkez olmuştur. M.S. 8. yüzyıldan itibaren Abbasiler döneminde yeniden imar edilmiştir.

1517 yılından sonra Osmanlı Devleti’nin hakimiyetine girmiş olan Misis’te bugün ayakta kalmış olan eserler M.S. 4. yüzyıla ait bir bazilikanın mozaik taban döşemeleri, dokuz gözlü bir taş köprü, akropoldeki surlar, sukemerleri ve hamam kalıntıları ile Selçuklu ve Osmanlı dönemlerinden kalan Havraniye Kervansarayı ve tek kubbeli mescittir.

Misis Mozaik Müzesi Adana Ceyhan arasındaki tarihi İpek Yolu üzerinde, Adana’ya 26 km. uzaklıktadır. Burada sergilenen eserler arasında Misis antik kenti sınırları içerisinde yer alan bir bazilikaya ait zemin mozaikleri de vardır.

Kilikya ovasının önemli merkezlerinden olan Anavarza’nın antik kaynaklarda adı Anazarbos, Anazarba, Aynızarba veya Anazarbus olarak geçer. Adana’nın yaklaşık 70 km. kuzeydoğusunda, Dilekkaya köyündeki antik şehir, Sunbas çayının Ceyhan ile birleştiği yerin 8 km. kuzeyinde ada gibi yükselen bir tepe üzerindedir.

Kale ve şehrin, MÖ. IX. yy.da Kilikya’yı ele geçiren Asurlular tarafından kurulduğu ya da eski bir yerleşimin üzerine inşa edildiği tahmin edilmektedir. Antik Anavarza şehrinin kesin olarak bilinen tarihi ise, MÖ 1. yy.da İmparator Augustos’un (MÖ 27 – MS 14) Anavarza’yı Roma İmparatorluğu’na bağlamasıyla başlar. Şehir, Roma İmparatorluğu devrinde bölgenin önemli merkezlerinden biri olmuş ve kentte İmparator şerefine büyük anıtlar yaptırılmıştır.

Ancak, Asurlular tarafından kurulduğu iddiasına şüphe ile bakan tarihçiler de mevcuttur. Bu görüşe göre; Asurluların Çukurova’ya 50 – 60 yıl gibi kısa bir süre hâkim oldukları ve bölgeyi sömürge olarak kullandıkları gözönüne alınırsa, Anavarza gibi bir antik kentin kurulması mümkün görülmemektedir. Bu yüzden, 700 yıl gibi uzun bir süre Anadolu’ya ve dolayısıyla Çukurova’ya egemen olan Hititler üzerinde yoğunlaşmak gerekir.

Anavarza kale ve şehri, çeşitli kültürlerin birbirini etkilediği ve zamanla da kaynaştığı önemli bir yerleşim merkezi olmuştur. Zafer takı yakınlarında bulunmuş bir yazıtta, iki kez depremlerle yerle bir olmuş kent surlarının kimler tarafından ve kim zamanında onarıldığından bahsedilmektedir.

* Yaşar Kemal’in İnce Memed romanında Anavarza’da geçen bir bölüm bulunur.

Bölgenin batısında bulunan Taşeli platosunun yüzeyi kireç taşlarından (kalker) oluşmuştur. Bu sebeple burada kireç taşlarının çözünmesi sonucu oluşmuş karstik şekiller bulunur. Başlıcaları; Cennet-Cehennem obrukları, Dilek kuyu mağarası, Yedi uyuyanlar mağarası.

Bölgenin en gelişmiş illerinden biri olan ve bir tarım, sanayi, ticaret ve eğitim kenti olan Adana, aynı zamanda Türkiye’nin 5. büyük kentidir.

Etin, kesme işleminin ardından kanlarından arınması amacıyla serin ortamda asılı olarak bekletilmesi gerektiğini belirten Menekşe, şöyle konuştu:

”Eti dolapta asılı bekletmek ancak sanayi tipi buzdolaplarında mümkün olur. Vatandaş evinde bu imkanı bulamayabilir. Bu nedenle Kurban Bayramı’nda, daha lezzetli olması için eti bir süre hijyenik ortamda asılı beklettikten sonra dolapta 24 saat dinlendirmeye bırakmak gerekir. Et kesildikten sonra bir tepsi veya kapta bekletilmez. Asılı bırakılan etin sinirleri daha kolay temizlenir.”

Dinlendirmenin ardından pirzola, külbastı veya şiş olarak tüketilmek istenen etin, hafif salça, pul biber ve kekikten oluşan karışımla soslanmasını öneren Menekşe, şunları kaydetti:

”Etin sosuna soğan suyu ilave edilmesi lezzeti güçlendirir. Dinlendirilmemiş etten kıyma kebap yapılmak isteniyorsa bunun sosu kuşbaşından çok farklıdır. Kıyma kebapta etin dinlendirilmiş olmasına daha fazla ihtiyaç var. Çünkü dinlenmemiş etin kıyması şişe saplanmaz, saplansa bile közle buluştuğunda dökülür. Ayrıca Adana kebap yaptığını sananlar kıymanın içine akıllarına gelen her türlü baharatı katıyor. Bu geleneksel Adana kebabı tadını vermez. Bu tadı bulmak için kıyma kebaba kıyılmış kırmızı biber ile tuzun dışında hiçbir baharatın konulmaması gerekir. Terbiyeli kebap isteniyorsa talebe göre, kıymanın yüzde 15′ini geçmeyecek şekilde taze sarımsak ve maydanoz konulabilir.”

Menekşe, etin lezzetli olması için mutlaka meşe odunu kömürü kullanılması, etin ise köz, kor haline gelmeden pişirilmemesi gerektiğini sözlerine ekledi.

Dünya lif tüketiminin % 50′sini teşkil eden pamuk, hemen hemen 5000 yıldan beri bir tekstil hammaddesi olarak kullanılmaktadır. İnsanın doğumundan ölümüne kadar örtünme ve giyinme ihtiyacına cevap veren pamuğun ilk önceleri Hindistan’da, Çin’de ve Mısır’da; daha sonraları da Avrupa’da ekildiği tarihi kayıtlardan anlaşılmaktadır. Pamuk ekiminin ve pamuklu sanayiinin Avrupa’ya intikali, diğer sahalarda olduğu gibi, Müslümanlar vasıtasıyla İspanya yolu ile olmuştur.

Pamuk istihsali ve ticareti dünyada gittikçe ehemmiyet kazanmakta ve milletlerarası çok yönlü rekabetlere sahne olmaktadır. Dünyanın yaklaşık 80 ülkesinde yetiştirilen bu bitkinin yıllık istihsali 13-14 milyon ton arasında değişmektedir. Tekstil sanayiinin hemen hemen her sahasında kullanılan pamuğun, sentetik liflerin rekabetine rağmen, ne üretim sahasında daralma ve ne de üretim miktarında bir azalma görülmemiştir. Bir çok ülkelerin (hiç pamuk yetiştirilmeyen İngiltere gibi ülkeler dahil) bütün gayretlerine rağmen hiç bir yapma lif tarafından yeri doldurulamayan pamuğun 1995 yılında 20 milyon ton. 2025 yılında 30 milyon ton üretileceği tahmin edilmektedir.

Gerek dünya ticaretindeki yeri ve gerekse tekstil sanayiinde bir çok yönleriyle alternatifi olmayan bu ürünün temel bir tekstil maddesi olması sebebiyle millî ve milletlerarası korumacılık politikalarına da sebep olmaktadır.

Her yıl pamukla alâkalı konferanslar ve seminerler tertib edilmektedir. Gelişmiş ülkeler dahi pamuk ve onun ekim sahalarının korunması için kanunlar koymakta ve her yıl “pamuk üretim hedefi” ni tesbit etmektedirler.. Tayland’da, Filipinler’de ve Endonezya’da daha çok pamuk yetiştirilmesi için teşvikler yapılmaktadır. Dünya Bankası, Milletlerarası Pamuk Ekimini Teşvik Komitesi (ICAC), Milletlerarası Pamuk Enstitüsü (IIC) ve Milletlerarası Pamuk ve Pamuklu Tekstil Sanayi Federasyonu (IFCATI) dünya pamuk istihsali,istihlaki ve ticaretini koruma üzerinde tesirli kararlar almaktadırlar.

Pamuğu yukarıda özetlemeye çalışılan iktisadî ve siyasî sahalarda tesirli kılan, sentetik liflerin rekabetinden koruyarak, ona üstünlük kazandıran ve “beyaz altın” ismini taktıran tabiî özelliklerini düşünmemiz gerekmektedir. Onun fizikî, kimyevi ve termal hususiyetlerinden bazıları şunlardır:

- Pamuğun hygroscopic (nem çekici) bir hususiyete sahip oluşu, yani aşırı derecede su emişi… Bu vasıf umumiyetle vücudda meydana gelen statik elektirikten insanı muhafaza eder. Esasen pamuktaki bu durum su moleküllerinin polarite (itme – çekme, kutbiyet) hususiyetinden doğmaktadır.

- Pamuk lifleri zararlı radyasyonları en aza indirme hususiyetine sahiptir. Dolayısıyla bu lifler sıcağı
önleyebilmektedirler. Hatta güneşten gelen zararlı ışınları da (infrared) bu lifler önleyebilmektedirler.

Acaba insanoğlu fıtratına uygun hususiyetleri pamuk lifinde yerleştireni ve onu en güzel, en ucuz ve bol bir şekilde “VEREN” i düşünüyor mu?…